Boot: Storebro „Solon” 

Solã = Zonnig eiland geheel overnaads Mahonie

Aankoop in het jaar 2000 van een Nederlandse Zweed die er 2 had. Ik heb de gehele boot laten restaureren door Francois Boucher in Loenersloot, ook heb ik alle chroom delen opnieuw laten verchromen of laten vervangen. Het gasstel is vervangen door een grote koelkast in dezelfde stijl. Ik heb nieuwe kussens en een nieuw cabriodak in beige laten maken bij Fred Schot in Loosdrecht. De lelijke witte raamranden laten vervangen door mahoni houten randen. Ook heb ik een boegschroef door Ted Mooren uit Aalsmeer laten plaatsen. Dit raad ik iedereen aan, makkelijker inparkeren en nooit meer schade in sluizen. 

Daarnaast heb ik de Motor Volvo Penta B20 BB70R 110 pk met 2 carburateurs motornummer 1598 geheel na laten kijken. De vloer vervangen door een ongelakte hardhouten vloer die anti slip is. 
In 2017 heb ik de Volvo vervangen door een Electra motor van ARKA 7.5 kW 48 volt met 2 sets batterijen van 8 x 6 volt. De 16 batterijen zijn verdeeld over de boot, 1 accu weegt zomaar 28 kg. Met de 16 accu's van 225 Ah en de motor van 7.5 kW kunnen we zeker 7 á 8 uur varen. In 1 nacht is alles weer opgeladen via een normaal stopcontact. Geen herrie, geen benzinestank en geen vette troep meer, maar ook geen bekeuringen meer voor te snel varen, ha ha.
De firma Arka heeft alles gecontroleerd en afgesteld

Geschiedenis van de Storebro Solã - Ruff – vertaald uit het Zweeds

"De personen auto van de Zweedse schiereilanden"
Je zou haar kunnen omschrijven als de auto van de eilanden, een motorboot getekend en gebouwd voor vrijetijdsmensen. Een robuuste dagkruiser met snelheids lijnen, voorzien van een Volvo motor met een open kuip waar je tijdens de vaart de wind door je haren kunt voelen. Maar de Solã – Ruff was tegelijkertijd een luxe exclusiviteit, ze werd nooit een allemans vriend en was beduidend duurder dan een auto. De Solã kostte meer dan anderhalf maal een jaarsalaris van een industriearbeider. De geschiedenis van de Solã begint bij het einde van de 2e wereld oorlog. Vele Baltische bewoners verlieten hun land toen het rode leger van de Sovjet Unie vanuit het oosten kwam aanstormen. Estlanders vluchtten in kleine vissers en roeibootjes naar de andere kant van de Oostzee. Verscheidene van hen belandden in Storebro, een klein fabrieks plaatsje ten zuiden van Vimmberby waar ze werk vonden bij de werktuigmachinefabrieken.

In een oude schuur bouwden ze in hun vrije tijd boten op dezelfde manier zoals ze dat in hun thuisland hadden gedaan. De vooruitziende fabrieksdirecteur Ivar Gustafsson zag al snel dat de kennis van de bootvluchtelingen zeer waardevol zou  kunnen zijn voor de toekomst van Storebro.
Langzamerhand ontwikkelde de etnische bootwerker zich tot Zwedens internationaal meest bekende boten industrie. De Solã Is een van de eerste in een lange rij van klassieke vrijetijdsboten. Vanaf 1951 en 13 jaar daarna werd de oorspronkelijke Solã, Solã Ruff gebouwd en kon tevens als halffabrikaat gekocht worden voor eigenhandig afbouwen. Solã konstructeur was Einar Runius, leerling van de omstreden C G Pettersson.

Runius tekende de Solo als een open dagtoeristen- transportkosten met een genereuse zitkuil en een roef onder 'T voordek. De romp gaf hij een gedegen V bodem met een ronde slag. Solo bleef een dagkruiser uit de 50 er jaren. De boot was snel, 18 knoop en leende zich uitstekend voor zonnige dagtripjes. Wilde men overnachten, dan kon je in de roef onder het voordek kruipen. In de Solã vaak een door de marine geconverteerde Volvo B16 gemonteerd, maar ook een B18 of B20 behoorde tot de mogelijkheden. Dezelfde motor die Volvo ontwikkelde voor zijn personenauto PV444.

Vandaag de dag is de Solã geliefd door vintage boot liefhebbers, een kleine 1000 exemplaren werden in mahoniehout gemaakt, maar om een gave houten boot van de 50 er of 60 er jaren te vinden is niet makkelijk, vele zijn omgebouwd of gemoderniseerd door de jaren heen, of verrot of verbrand. Misschien zijn er 500- 600 exemplaren over, denkt Anders Jelving die te samen met Anna Blomsberg eigenaar is van de Korall van 1964. Zij hebben een kleine 3.000 uur in hun renoveringsobject gestopt. Hun Korall heeft nummer 932. De Solã is verscheidene keren gemoderniseerd voordat zij in 1977 uit de productie werd genomen.
Een oudere romp was 20 cm korter en 30 cm smaller, pas in 1968 werd de Solã in glasfiber gemaakt en de rompmaten werden 7.5 m bij 2.6 m maar de inrichting bleef van hout.

Gedeeltelijk overgenomen uit het boek TRÃBÃTAR ISBN 91-518-3471-5

Fred Stoeltie Abcoude



Terug naar 'Overzicht boten'
Terug naar 'Overzicht leden'