Boot: '4 Some', Snipa, 1955, 7,5 x 2,1 meter



De '4 Some'
Goed zeemansgebruik, ferm verankerd in bijgeloof, eist dat een schip een nieuwe naam krijgt als het van eigenaar verandert. Toen we haar kochten van jachtmakelaar ‘De Prins van Oranje’ te Heeg, Friesland in 1999, was haar naam: 'Kaisa'. Gebouwd in 1955 in Zweden; Grand Sneepa (of Snipa) Kajuit Sloep. 7 meter lang, 2,10 meter breed; ze steekt ongeveer 80 cm.
Ten tijde van de koop had 'Kaisa' een hoge opbouw, een soort tweede etage bovenop het stuurhuis. Het gewicht daarvan maakte het schip nogal onstabiel. Bovendien vonden we het weinig esthetisch. Zonder enige consideratie voor authenticiteit en verleden besloten we dat die opbouw er onmiddellijk af moest. Om de stabiliteit nog verder te verhogen voorzagen we haar van loden broodjes onder de buikdenningen. Ook per onmiddellijk werd de Volvo benzinemotor verwijderd en vervangen door een ploert van een diesel: een Ruggerini. Verstand van motoren hadden (en hebben) we niet; wisten dus ook niet dat deze beul totaal ongeschikt was voor het iele scheepje. Bovendien, zo bleek vele jaren later, werd die motor zo geplaatst dat het schip “in z’n achteruit” vooruit voer en “in z’n vooruit” achteruit. Dat moest zo omdat de keerkoppeling anders niet zou functioneren (???). Manoeuvreren met de '4 Some' was altijd, voorzichtig gezegd, lastig.

De eerste jaren
De eerste paar jaren voeren we in Friesland. De Friese wateren hebben ontegenzeggelijk voordeel boven die van Holland: er zijn er meer van en bieden zeer uitgebreide gelegenheid tot het maken van verre tochten. Tel daarbij op het onvolprezen systeem van de Marrekrites: de uitstekend verzorgde vrije aanlegplaatsen waarvan er maar liefst 3.500 zijn, verspreid over het vaargebied. Er zijn ook nadelen: vanaf het water, dat vrijwel ‘even hoog’ ligt als het land en dat des zomers omringd wordt door riet dat wel hoger lijkt dan in Holland, is uitzicht op het land soms nauwelijks goed mogelijk. Het Hollandse polderlandschap ligt vanaf het water bezien ‘in de diepte’, waardoor er vaker prachtige vergezichten te bewonderen zijn.
Echter voor ons, wonende te Den Haag, bleek het toch iedere keer weer een hele toer om, wanneer we wilden gaan varen, eerst twee uur te moeten rijden voordat de vaartocht kon beginnen. Daardoor was het maken van een dagtochtje minder aantrekkelijk: je zit langer in de auto dan op de boot. Na een dagje varen nog een drankje drinken was voor de BOB onder ons ook al geen optie! Onder andere daarom besloten we de '4 Some' naar Holland over te brengen.
Woubrugge werd haar nieuwe thuishaven. Bij werf ‘De Nieuwe Haven’ droegen we de zorg voor zo’n delicaat houten schip over aan wat we dachten dat een expert was. Om een lang verhaal kort te maken: uiteindelijk kwamen we van een koude kermis thuis. De toestand van de '4 Some' kachelde achteruit terwijl de rekeningen van de werf de andere kant opgingen...
Vorig jaar (2013) hadden wij onze zinnen gezet op een intensief vaarseizoen. Bij de zinnen is het gebleven want... eerder genoemde en weinig geroemde Ruggerini had geheel andere plannen. Briesend, stomend, rookwolken en tenslotte pure olie uitbrakend, hels lawaai makend en ons te schande zettend te wal en te water, waar we ook maar kwamen, ploeterde hij naar het eigen gekozen einde. Ons vaarseizoen duurde zes dagen!

Nieuwe ronde, nieuwe kansen
Het besluit weg te gaan van Woubrugge werd door de motormalheur versneld. Bij Van der Wansem in Buitenkaag een nieuwe motor (met schroefas en schroef) geïnstalleerd (Yanmar 3YM30). Daarvan genietend vervolgens naar de nieuwe ligplaats bij Kempers Watersport te Aalsmeer verhuisd. Een overgang van hel naar hemel! Kempers is een prachtige werf met jachthaven, voorzien van alle gemakken. Maar het belangrijkst: met de praktijk vergroeide dienstvaardige mensen, altijd erop toe ziend dat de klant Koning is en blijft. De werf kan alle karweien aan die je maar kunt bedenken. Bewijs daarvan is dat Kempers de '4 Some' het afgelopen winterseizoen heeft omgetoverd naar een trots nieuw Schip (met een hoofdletter!).
Het onderwaterschip werd volledig kaalgehaald en van lagen en behandeling voorzien die nodig waren. De romp werd eveneens kaalgehaald. Alle beschadigingen werden hersteld en de romp is deugdelijk in de lak gezet. Het kajuitdak, eerst van wit gelakt plaat, is vervangen door een houten planken editie (Amerikaans grenen), beter passend bij de stijl van het Schip. Nieuwe kastjes in de kajuit; ‘klapogen’ (verhaalklampen) aangebracht. Motorbekisting van nieuwe geluidsisolatie voorzien. Nieuwe spray hood en kuiptent gemonteerd. En zo nog tal van andere werken en werkjes. Komend winterseizoen wordt de opbouw aangepakt en krijgt de kuip een nieuwe vloer.

Volle kracht vooruit!
Aan inrichting hebben we nu van alles en nog wat aan boord gebracht wat we nodig of nuttig vinden voor ons geestelijk en lichamelijk welzijn en voor het overleven van welke tocht, waaronder lange. Om daarvoor te oefenen gaan we binnenkort met de '4 Some' naar Friesland om een week of twee, of langer, tochten maken. Gaat dat allemaal goed -  niet alleen met de boot maar ook met ons, want ook onze ouderdom komt met gebreken – dan gaan we volgend jaar wellicht naar en in Frankrijk varen om aldaar een tijdje vanaf het water, het leven van de Almachtige (die daar schijnt te wonen) te leiden, hoezeer dat ons als Groningers ook tegen de borst stuit.

Allen: behouden vaart!
Dick en Conny van den Broek Humphreij


- - -

2013







2014













Terug naar 'Overzicht boten'
Terug naar 'Overzicht leden'